ప్రతి మనిషి జీవన ప్రయాణం LIFE JOURNEY OF EVERY MAN పసితనం వ ర్షం వెలసిన తర్వాత కాగితలని పడవలుగా చేసి కాలువల వెంటపడ్డ పసితనం మనది , కిటికీలో కూర్చొని బయట ఆడుకుంటున్న మన వయస్సు పిల్లలని చూసి కేరింతలతో చప్పట్లు కొట్టే వయస్సుమనది. దండెమ్ మీద ఉయ్యాల ఊగుతున్న పిచ్చుకలను చూసి ఆనంద పడిన క్షణలు మనవి. వర్షం పడుతుంటే తలమీద అమ్మకొంగు కప్పుకొని చినుకులకు చిట్టి చేతులు చాపి రోడ్డు అంత ఒకటే ఆట. వర్షం వెలిసిపోయిన తర్వాత అమ్మ తడిసిపోయి కూడా మన తల మీది నుండి కొంగు తీయకుండా భద్రంగా ఇంట్లోకి చేర్చిన క్షణలు. గొంతు అలలమీద ఘంటసాల పాటలు , అలా సంగీత సముద్రంలో మునకలు. బాల్యం కాంతరావు కత్తి యుద్దాలు చూడటానికి వారాల తరబడి నిరీక్షణ. వేసవి కాలం సెలవులు , ఆవకాయ గుబాళింపులు , ముంజేలు , మావిళ్ళ రుచులతో నిండిన ఋతువులు , సంక్రాంతి చలిమం...
Soul story ఒక ఆత్మ పగ నేను ఒక భిక్షమెత్తుకొని తిరిగే దేశ దిమ్మరిని , ఎవరు లేని అనాధని. ఏ వూర్లో ఉంటానో ఏ రాత్రి ఎక్కడ ఉంటానో ఏ రాత్రి ఎక్కడ ఉండనో తెలియని ముసలి బ్రతుకు. ఒక రోజు ఒక పట్టణం నుండి ఒక వూరికి బయలుదేరాను , బహుశా ఊర్లో వున్న జనాలు వాడే వంటకాలరుచులు చాలా రుచికరంగా ఉండటం వల్ల కాబోలు , నా నాలుక ఆ రుచులకు అలవాటుపడి , పట్టణ వంటల మీద నుండి ఊళ్ళకు వెళ్ళాలీ అని నా మనస్సు గాలి మల్లినప్పుడు కావొచ్చు , పట్టణలో పైసలు వేస్తారు ఆ పైసలతో ఏదో ఒక హోటల్లో ఏదో ఒకటి కొనుకొని లేదా అడుక్కోని ఆ రోజు గడపాలి , కానీ ఊళ్ళల్లో పైసలు తక్కువ రుచికరమైన భోజనము ఎక్కువ ఏ ఇంటి ముందుకు వెళ్ళిన ఏదో ఒక్క బోజనము లేదా కూరలో వేసి నా ముసలి ప్రాణాన్ని కాపాడేస్తారు చిన్న పిల్లలు కొందరు భయపడి పారిపోతారు కొందరు భయంగా తల్లి చాటునుండి చూస్తువుంటారు . ఆ రోజు బయలు దేరిన వూరికి రాత్రి 2.గం. సమయంలో ఊరు చేరుచుండగా ఊర్లో నుండి వీధి దీపాలు మినుకు మినుకు మంటూ ఆగుపిస్తున్నవి ఇంకా ఒక కి.మీ. నడిస్తే వూర్లోకి వెల్లవచ్చు , కానీ ఆ రాత్రి ఊర్లో కి వెళ్ళి ఏ అరుగుమిద పడుకున్న...